Hoe werkt dierondersteunde (spel)therapie?

Wat gebeurt er eigenlijk in die spelkamer? Waar zit de kracht van dierondersteunde speltherapie?
De samenwerking tussen therapeut en hond is bijzonder, ze werken nauw samen en vormen een hecht duo. Deze stabiele samenwerking versterkt de positieve effecten die dierondersteunde speltherapie kan bieden aan kinderen.

Drempelverlagend
De hond is de link in de conversatie tussen therapeut en cliënt. Hij is de ijsbreker voor een spannende sessie of vormt een opening voor een opbouwend gesprek. Het maakt een hond niets uit wat een kind over zichzelf denkt of wat anderen over het kind denken.
Een hond is een kleinere stap om een relatie mee op te bouwen (bijv. bij hechtingsproblemen). En een therapeut lijkt minder bedreigend als er een hond aanwezig is in de spelkamer. Ook boodschappen bedoelt voor het kind, maar gecommuniceerd via de hond zijn minder bedreigend (Bijv.’’Daan vindt het lastig om te kiezen waar hij mee wilt spelen, Prins’’).

Spiegelfunctie
De hond weerspiegelt het gedrag en de gemoedstoestand van het kind. Wordt een commando te aarzelend uitgesproken, dan zal de hond deze niet opvolgen. Zit een kind niet zo lekker in zijn vel, dan zal dit opgemerkt worden door de hond en de therapeut.
Dit kan ook andersom, gedrag van de hond kan ook worden ingezet om bepaald gedrag van het kind bespreekbaar te maken.

Oefenen van vaardigheden
De hond houdt de therapeut een spiegel voor, een goede observatie van de therapeut geeft hem/haar meer informatie over het karakter van het kind. Als een kind contact maakt met een hond, maakt de hond het gedrag van een kind zichtbaar aan de therapeut (spiegelfunctie). Het effect van dit zichtbare gedrag wordt benoemt. Door het steeds opnieuw oefenen met de hond krijgt het kind de mogelijkheid om alternatief gedrag te leren (bijv. stabieler te gaan staan, duidelijker te spreken etc.). Hierdoor komt de ontwikkeling van bijv. sociale vaardigheden op gang.


Samen kijken wat een hond nodig heeft waardoor een kind de koppeling leert te maken tussen zichzelf en de hond. Een kind leert met de hond een relatie op te bouwen, positieve interacties te beleven en sociale vaardigheden op te doen. Dit versterkt de zelfredzaamheid en de eigen ‘ik’ van het kind.